Witaj na blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Wilczewski i na codzień pracuje w marketingu. Jestem pozycjonerem oraz copywriterem w jednej z Warszawskich agencji reklamy. Na moim blogu nauczę cię jak dobrze wypozycjonować i rozreklamować swój serwis.
Zapraszam do czytania !

Witaj na blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Wilczewski i na codzień pracuje w marketingu. Jestem pozycjonerem oraz copywriterem w jednej z Warszawskich agencji reklamy. Na moim blogu nauczę cię jak dobrze wypozycjonować i rozreklamować swój serwis.
Zapraszam do czytania !

Witaj na blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Wilczewski i na codzień pracuje w marketingu. Jestem pozycjonerem oraz copywriterem w jednej z Warszawskich agencji reklamy. Na moim blogu nauczę cię jak dobrze wypozycjonować i rozreklamować swój serwis.
Zapraszam do czytania !

Witaj na blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Wilczewski i na codzień pracuje w marketingu. Jestem pozycjonerem oraz copywriterem w jednej z Warszawskich agencji reklamy. Na moim blogu nauczę cię jak dobrze wypozycjonować i rozreklamować swój serwis.
Zapraszam do czytania !

Witaj na blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Wilczewski i na codzień pracuje w marketingu. Jestem pozycjonerem oraz copywriterem w jednej z Warszawskich agencji reklamy. Na moim blogu nauczę cię jak dobrze wypozycjonować i rozreklamować swój serwis.
Zapraszam do czytania !

 

POWSTAŁE ZASTRZEŻENIA

Te z nich, które poprzednio obejrzały scenę bójki na noże z filmu Buntownik bez potrodu (Rebel without a Cause), stosowały silniejsze elektrowstrząsy niż te, które obejrzały oświatowy film o sztuce. Eksperyment udowodnił, że nie tyl­ko dzieciom, ale i dorosłym udziela się obserwo­wana agresywność, że wywołane reakcje nie mu­szą mieć nic wspólnego z naśladownictwem akcji filmu ani czynów obejrzanych w naturze, oraz że nie ograniczają się one do działań symbolicznych, jak bicie lalki, lecz przenoszą się na czyny spra­wiające rzeczywisty ból. Eksperyment ten bu­dzić może zastrzeżenie, ponieważ zadawanie bólu miało w tym wypadku społeczną sankcję, służyło bowiem — w odczuciu badanych osób —społecz­nie użytecznemu celowi, w związku z tym ekspe­ryment w dalszym ciągu nie wyjaśnia problemu,czy oglądane sceny gwałtu lub przemocy mogą pobudzać normalnych ludzi do czynów agresyw­nych, sprzecznych z normami społecznymi, a o ta­kie przede  wszystkim chodzi.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WYWOŁANIE IMPULSÓW

Sam fakt jednak wywoływania tego rodzaju impulsów wskazuje już na niebezpieczeństwo potencjalnego narastania w społeczeństwie nastrojów agresywnych, które mogą się ujawnić dopiero wówczas, gdy powsta­nie po temu okazja. W pewnych wypadkach bo­wiem, do czego jeszcze powrócimy, możemy mieć do czynienia z okolicznościami, w których agre- ‚ sywne działanie będzie w subiektywnym rozu­mieniu ludzi usprawiedliwione i usankcjonowane. Jakie okoliczności mają wpływ na zwiększenie lub zmniejszenie prawdopodobieństwa rozbudze­nia emocjonalnej agresji i przeniesienia jej ze sfe­ry fikcji do rzeczywistości? Zwiększenie następuje łatwiej wówczas, gdy określona sytuacja życiowa pozwala jednostce identyfikować się z sytuacją, wydarzeniem lub osobą zapamiętaną z życia lub ekranu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

POWSTANIE SKOJARZEŃ

Skojrzenie takie jest w stanie uruchomić, agresywne działania nawet u osób, które bezpoś­rednio po obejrzeniu agresywnej sceny nie wyka­zywały agresywnych emocji. Oto na przykład pod­stawiony osobnik znieważał dwie grupy studen­tów. Jedna z tych grup widziała w nim zwykłego współtowarzysza studiów, druga zaś członka bok­serskiej reprezentacji uniwersytetu. Połowa człon­ków każdej grupy obejrzała później krótki film pokazujący brutalny mecz bokserski, a druga po­łowa — film o treści neutralnej. Kiedy później uczestnicy eksperymentu, owe elektrowstrząsy,o   których była wyżej mowa, mogli wobec tego osobnika zastosować, najwięcej najboleśniejszych wstrząsów zadawali mu ci, którzy – oglądali scenę meczu, a przede wszystkim ci, którzy poza-tym podstawionego osobnika brali za boksera. Skoja­rzenie osoby uczestniczącej w agresywnym wido­wisku z obiektem własnej agresji rozpala agresywne uczucia.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DALSZE EKSPERYMENTY

Dalsze eksperymenty, polegające na kojarzeniu sytuacji, nazwisk, podobieństwa fi­zycznego itp., potwierdziły dotychczasowe wyniki badań. Na ich podstawie można uznać za prawdo­podobne, że grupy rasowe, etniczne czy polityczne, na przykład Murzyni, Włosi lub komuniści i osoby należące do tych grup, będące w widowiskach te­lewizyjnych celem i obiektem agresji, mogą na za­sadzie skojarzeń wzbudzać agresywne reakcje tylko z racji swojej przynależności grupowej. Oczywiście stany agresywne wywołać może wiele innych czynników występujących w pro­gramach telewizyjnych, które identyfikowane są przez telewidzów z rzeczywistymi sytuacjami. Im bardziej realistyczna sytuacja, tym większe praw­dopodobieństwo uruchomienia skojarzeń.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

KOLEJNA OKOLICZNOŚĆ POBUDZAJĄCA

Niewąt­pliwie obraz przeszywania strzałą z łuku w sta­rożytnym Egipcie stwarza w tym względzie mniejsze możliwości niż strzał z pistoletu, ale tylko w kraju takim jak Stany Zjednoczone, gdzie broń palna jest zakorzeniona w kulturze, powszechna w użyciu i łatwo dostępna. W Polsce z kolei strzał z pistoletu może mieć wpływ mi­nimalny, znacznie mniejszy niż scena przebijania nożem lub ogłuszania drągiem. Kolejną okolicznością pobudzającą agresywne reakcje jest stan emocjonalny jednostki oglądają­cej widowisko. We wszystkich niemal badaniach osoby będące uprzednio obiektem ataków, zwła­szcza niesprawiedliwych, a więc znajdujące się w stanie frustracji, znacznie częściej i w więk­szym stopniu reagowały agresywnie po obejrze­niu agresywnego spektaklu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

RODZAJ REAKCJI

Reakcja taka nie ogranicza się jednak do osób, które doznały krzy­wdy. W równym stopniu wyzwalały agresywność także inne postacie stresu, jak głośny i nieustający hałas, przebywanie w zatłoczonym i ciasnym po­mieszczeniu itp. Można więc z dużym prawdopo­dobieństwem założyć, że stresotwórcze warunki współczesnego życia w wielkich aglomeracjach miejskich wpływać mogą na aktywizowanie i potę­gowanie skłonności do agresji, wywoływanych przez agresywne widowiska. Podobny wpływ mogą mieć zjawiska atmosferyczne: męczące upały lub wichury, dalej — narkotyki, przeżywane przez ludzi problemy osobiste i wszelkiego rodzaju lę­ki, a wreszcie kryzysy i napięcia polityczne, po-‚ czucie stałego zagrożenia wojną atomową czy niebezpieczeństwem „agresji komunistycznej”. W warunkach stresu agresja zaobserwowana w środ­kach przekazu może wywołać stany agresywnej pobudliwości, które w innym wypadku nie ujaw­niłyby się lub nie zrodziły w ogóle.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

STAN FRUSTRACJI

Stan frustracji — wywoływany podczas ekspe¬rymentu przez stawianie badanym osobnikom za¬dań ** przerastających ich siły, na przykład zbyt trudnego dyktanda, osłabia zdolność zapamięty¬wania tego, co prezentowano na ekranie, z jed¬nym wszakże wyjątkiem: treści agresywne zapa¬miętywane są w takich przypadkach o wiele sku¬teczniej. Dzieci zapamiętują zresztą o wiele więcej agresywnych treści, niż można by sądzić obser¬wując je podczas eksperymentu. Dzieci, które otrzymywały w nagrodę słodycze, potrafiły wy¬mienić i zademonstrować o wiele więcej widzia-: nych uprzednio czynów agresywnych, niż to de¬monstrowały w czasie samorzutnej zabawy, nieza¬leżnie od tego, czy pokazywano im je w wersji,, w której agresja została ukarana, nagrodzona lub pozostała bez konsekwencji.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn