STAN FRUSTRACJI

mar 17 2015

Stan frustracji — wywoływany podczas ekspe¬rymentu przez stawianie badanym osobnikom za¬dań ** przerastających ich siły, na przykład zbyt trudnego dyktanda, osłabia zdolność zapamięty¬wania tego, co prezentowano na ekranie, z jed¬nym wszakże wyjątkiem: treści agresywne zapa¬miętywane są w takich przypadkach o wiele sku¬teczniej. Dzieci zapamiętują zresztą o wiele więcej agresywnych treści, niż można by sądzić obser¬wując je podczas eksperymentu. Dzieci, które otrzymywały w nagrodę słodycze, potrafiły wy¬mienić i zademonstrować o wiele więcej widzia-: nych uprzednio czynów agresywnych, niż to de¬monstrowały w czasie samorzutnej zabawy, nieza¬leżnie od tego, czy pokazywano im je w wersji,, w której agresja została ukarana, nagrodzona lub pozostała bez konsekwencji.

No responses yet

RODZAJ REAKCJI

mar 17 2015

Reakcja taka nie ogranicza się jednak do osób, które doznały krzy­wdy. W równym stopniu wyzwalały agresywność także inne postacie stresu, jak głośny i nieustający hałas, przebywanie w zatłoczonym i ciasnym po­mieszczeniu itp. Można więc z dużym prawdopo­dobieństwem założyć, że stresotwórcze warunki współczesnego życia w wielkich aglomeracjach miejskich wpływać mogą na aktywizowanie i potę­gowanie skłonności do agresji, wywoływanych przez agresywne widowiska. Podobny wpływ mogą mieć zjawiska atmosferyczne: męczące upały lub wichury, dalej — narkotyki, przeżywane przez ludzi problemy osobiste i wszelkiego rodzaju lę­ki, a wreszcie kryzysy i napięcia polityczne, po-’ czucie stałego zagrożenia wojną atomową czy niebezpieczeństwem „agresji komunistycznej”. W warunkach stresu agresja zaobserwowana w środ­kach przekazu może wywołać stany agresywnej pobudliwości, które w innym wypadku nie ujaw­niłyby się lub nie zrodziły w ogóle.

No responses yet

KOLEJNA OKOLICZNOŚĆ POBUDZAJĄCA

mar 17 2015

Niewąt­pliwie obraz przeszywania strzałą z łuku w sta­rożytnym Egipcie stwarza w tym względzie mniejsze możliwości niż strzał z pistoletu, ale tylko w kraju takim jak Stany Zjednoczone, gdzie broń palna jest zakorzeniona w kulturze, powszechna w użyciu i łatwo dostępna. W Polsce z kolei strzał z pistoletu może mieć wpływ mi­nimalny, znacznie mniejszy niż scena przebijania nożem lub ogłuszania drągiem. Kolejną okolicznością pobudzającą agresywne reakcje jest stan emocjonalny jednostki oglądają­cej widowisko. We wszystkich niemal badaniach osoby będące uprzednio obiektem ataków, zwła­szcza niesprawiedliwych, a więc znajdujące się w stanie frustracji, znacznie częściej i w więk­szym stopniu reagowały agresywnie po obejrze­niu agresywnego spektaklu.

No responses yet

DALSZE EKSPERYMENTY

mar 17 2015

Dalsze eksperymenty, polegające na kojarzeniu sytuacji, nazwisk, podobieństwa fi­zycznego itp., potwierdziły dotychczasowe wyniki badań. Na ich podstawie można uznać za prawdo­podobne, że grupy rasowe, etniczne czy polityczne, na przykład Murzyni, Włosi lub komuniści i osoby należące do tych grup, będące w widowiskach te­lewizyjnych celem i obiektem agresji, mogą na za­sadzie skojarzeń wzbudzać agresywne reakcje tylko z racji swojej przynależności grupowej. Oczywiście stany agresywne wywołać może wiele innych czynników występujących w pro­gramach telewizyjnych, które identyfikowane są przez telewidzów z rzeczywistymi sytuacjami. Im bardziej realistyczna sytuacja, tym większe praw­dopodobieństwo uruchomienia skojarzeń.

No responses yet

POWSTANIE SKOJARZEŃ

mar 17 2015

Skojrzenie takie jest w stanie uruchomić, agresywne działania nawet u osób, które bezpoś­rednio po obejrzeniu agresywnej sceny nie wyka­zywały agresywnych emocji. Oto na przykład pod­stawiony osobnik znieważał dwie grupy studen­tów. Jedna z tych grup widziała w nim zwykłego współtowarzysza studiów, druga zaś członka bok­serskiej reprezentacji uniwersytetu. Połowa człon­ków każdej grupy obejrzała później krótki film pokazujący brutalny mecz bokserski, a druga po­łowa — film o treści neutralnej. Kiedy później uczestnicy eksperymentu, owe elektrowstrząsy,o   których była wyżej mowa, mogli wobec tego osobnika zastosować, najwięcej najboleśniejszych wstrząsów zadawali mu ci, którzy – oglądali scenę meczu, a przede wszystkim ci, którzy poza-tym podstawionego osobnika brali za boksera. Skoja­rzenie osoby uczestniczącej w agresywnym wido­wisku z obiektem własnej agresji rozpala agresywne uczucia.

No responses yet

WYWOŁANIE IMPULSÓW

mar 17 2015

Sam fakt jednak wywoływania tego rodzaju impulsów wskazuje już na niebezpieczeństwo potencjalnego narastania w społeczeństwie nastrojów agresywnych, które mogą się ujawnić dopiero wówczas, gdy powsta­nie po temu okazja. W pewnych wypadkach bo­wiem, do czego jeszcze powrócimy, możemy mieć do czynienia z okolicznościami, w których agre- ‘ sywne działanie będzie w subiektywnym rozu­mieniu ludzi usprawiedliwione i usankcjonowane. Jakie okoliczności mają wpływ na zwiększenie lub zmniejszenie prawdopodobieństwa rozbudze­nia emocjonalnej agresji i przeniesienia jej ze sfe­ry fikcji do rzeczywistości? Zwiększenie następuje łatwiej wówczas, gdy określona sytuacja życiowa pozwala jednostce identyfikować się z sytuacją, wydarzeniem lub osobą zapamiętaną z życia lub ekranu.

No responses yet

POWSTAŁE ZASTRZEŻENIA

mar 17 2015

Te z nich, które poprzednio obejrzały scenę bójki na noże z filmu Buntownik bez potrodu (Rebel without a Cause), stosowały silniejsze elektrowstrząsy niż te, które obejrzały oświatowy film o sztuce. Eksperyment udowodnił, że nie tyl­ko dzieciom, ale i dorosłym udziela się obserwo­wana agresywność, że wywołane reakcje nie mu­szą mieć nic wspólnego z naśladownictwem akcji filmu ani czynów obejrzanych w naturze, oraz że nie ograniczają się one do działań symbolicznych, jak bicie lalki, lecz przenoszą się na czyny spra­wiające rzeczywisty ból. Eksperyment ten bu­dzić może zastrzeżenie, ponieważ zadawanie bólu miało w tym wypadku społeczną sankcję, służyło bowiem — w odczuciu badanych osób —społecz­nie użytecznemu celowi, w związku z tym ekspe­ryment w dalszym ciągu nie wyjaśnia problemu,czy oglądane sceny gwałtu lub przemocy mogą pobudzać normalnych ludzi do czynów agresyw­nych, sprzecznych z normami społecznymi, a o ta­kie przede  wszystkim chodzi.

No responses yet

IDENTYCZNE WYNIKI

mar 17 2015

Identyczne wyniki przyniosły eksperymenty z młodzieżą i dorosłymi. Grupa badanych osób poin­formowana została, że uczestniczy w eksperymen­cie dotyczącym wpływu stosowania kary na pro­ces przyswajania wiedzy, a poszczególni uczestnicy proszeni byli o naciskanie guzika, za którego po­średnictwem wymierzana była kara w postaci sil­nych elektrowstrząsów. Oczywiście osoby badane nie wiedziały, że ów pedagogiczny eksperyment był sfingowany, wstrząsy pozorowane, a ofiara udawała tylko ból. Poinformowano je, kiedy od­powiedzi ofiary były fałszywe i kiedy mają na­ciskać guzik, ale nie mówiono, jak długo mają naciskać zadając mniemany ból. Według założeń eksperymentu dłuższe lub krótsze naciskanie gu­zika miało uzewnętrznić stopień agresywności po­szczególnych grup osobników poddanych bada­niom.

No responses yet

OCENIAJĄC ZACHOWANIE

mar 17 2015

Oceniając zachowanie dorosłego bijącego lalkę, dzieci były świadome niewłaściwości takiego po­stępowania, a mimo wszystko naśladowały je. Analogiczny eksperyment, przeprowadzony w ten sposób, że filmy zastąpiono obserwacją rzeczywi­stych działań, przyniósł identyczne rezultaty. In­ne eksperymenty, oparte na filmach rysunkowych o    agresywnej treści, trudnej do bezpośredniego imitowania, potwierdziły, że gwałt oglądany, na ekranie pobudza’ do agresywnych działań (agre­sywnej zabawy i agresywnego wyrażania się) znacznie wybiegających poza bezpośrednie naśla­downictwo. Stwierdzono również, że dzieci naśla­dują zazwyczaj te osoby, do których czują sympa­tię, w przypadku jednak zachowania agresywnego naśladowanie jest niezależne od stosunku emocjo­nalnego dziecka do osoby-modelu.

No responses yet

Older »